منظومه «خرم و زیبا» یکی از منظومههای عاشقانه و حماسی موسیقی سنتی کرمان است که داستان دلدادگی خرم و زیبا را روایت میکند.
این منظومه سروده محمدبنمؤمن کرمانی، متخلص به فدایی، از شاعران سده دوازدهم هجری است.
منظومههای موسیقایی کرمان معمولاً در قالب داستانهای تاریخی، حماسی، عاشقانه و عرفانی اجرا میشوند و از مهمترین سنتهای موسیقایی این منطقه به شمار میروند.
اجرای منظومهها در مناطق مختلف کرمان با سازهایی مانند قیچک، سرنا، زال و چنگ همراه است و بیشتر در مجالس و شبنشینیها اجرا میشود.
روایت خرم و زیبا
داستان با زندگی آرام خرم آغاز میشود؛ اما سفر او به هند و آشنایی با زیبا، مسیر زندگیاش را تغییر میدهد.
در ادامه، گمشدن زیبا، دسیسهها، زندانی شدن خرم و درگیری میان شخصیتهای داستان، مجموعهای از جنگها و حوادث را رقم میزند.
خرم و همراهانش در برابر دشمنان مقاومت میکنند و پس از نبردهای فراوان، سپاه شمایل شکست میخورد و جنگها پایان مییابد.
در پایان، خرم و زیبا با یکدیگر ازدواج میکنند و پس از ترک سراندیب، خرم به سرزمین پدری خود بازمیگردد.
ساختار روایی و موسیقایی
پژوهش با استفاده از نظریههای روایتشناسی و الگوی تقابلهای دوگانه گریماس، ساختار داستان را بررسی میکند.
داستان از یک وضعیت متعادل آغاز میشود، با سفر خرم و وقوع جنگها وارد مرحلهای بحرانی میشود و در پایان با ازدواج خرم و زیبا و بازگشت او به وطن، دوباره به تعادل میرسد.
از نظر موسیقایی، اجرای مورد بررسی با قیچک و آواز شکل گرفته است. قیچک در ابتدا فضای نغمگی را معرفی میکند و سپس با خواننده وارد گفتوگوی موسیقایی میشود.
ویژگیهای موسیقی اجرا
فضای مدال قطعه عمدتاً به مقام راست نزدیک است و ملودی میان محدودههای بم و زیر حرکت میکند.
اجرای خواننده بر وزن شعری «هزج مسدس محذوف» استوار است و قیچک نیز در همراهی با آواز، این وزن را بهصورت غیرمستقیم دنبال میکند.
ساختار کلی اجرا بر پایه پرسش و پاسخ میان قیچک و خواننده شکل گرفته و این الگو چندین بار با تغییرات جزئی در تحریرها و جملههای موسیقایی تکرار میشود.
اهمیت فرهنگی منظومه
بررسی «خرم و زیبا» نشان میدهد که موسیقی منظومهای کرمان تنها یک اجرای موسیقایی نیست، بلکه بازتابی از تاریخ، فرهنگ، روابط اجتماعی و شیوه زندگی مردم این منطقه است.
تحلیل ساختار روایی و موسیقایی این منظومه میتواند به شناخت بهتر فرهنگ موسیقایی کرمان و میراث شفاهی و حماسی آن کمک کند.
این منظومه نمونهای ارزشمند از پیوند شعر، داستانگویی، آواز و ساز در موسیقی نواحی کرمان است.


