مقدمه
این پژوهش به بررسی منظومهها و ترانههای حماسی و روایی در سنت موسیقایی کرمان میپردازد؛ آثاری که در آنها داستانسرایی همراه با موسیقی اجرا میشود. از مهمترین این ترانهها میتوان به خرم و زیبا، عیسیخان، گرامیخان، مهدیجان، دوراندیش، جنگجو و یوسف آزادی اشاره کرد که عمدتاً سینهبهسینه از طریق خوانندگان و نقالان منتقل شدهاند.
پیشینه داستانگزاری در ایران
داستانگزاری هنری با سابقه طولانی در فرهنگ ایران است. ریشه این سنت را باید در آوازخوانان دورههای مادی و هخامنشی، گوسانهای پارتی و خنیاگران ساسانی جستوجو کرد. باربد و نکیسا، هنرمندان دربار خسرو پرویز، از جمله همین خنیاگران بودند. این سنت پس از اسلام نیز با عناوینی چون شاهنامهخوان، نقال و پردهخوان ادامه یافت و امروزه در مناطقی مانند کردستان، آذربایجان، خراسان، بلوچستان و کرمان رایج است.
شاهنامه خرّم و زیبا
این آواز در مراسم «شِهشِهگُن» (شب ششم تولد نوزاد) و شبنشینیهای بزرگان با همراهی چنگ و چنگقطی اجرا میشود. داستان آن روایت عشق خرم، جوانی رومیتبار، و زیبا، دختر پادشاه سراندیب، است که با فراز و نشیبهای فراوان از جمله اسارت، جنگهای متعدد میان قبایل و سرانجام با پیروزی و ازدواج آنها به پایان میرسد.
عیسیخان جلالی
داستان حماسی استوار عیسیخان جلالی، فرمانده پاسگاه دولتآباد ارزوئیه در دوران محمدرضاشاه، که به همراه هشت نظامی دیگر با گروهی از افراد رستمخان مالکی جنگید و صد و پنجاه زن اسیر شده از ایل افشار را نجات داد. این واقعه در قالب اشعار عامیانه نیز به یادگار مانده است.
جنگجو
ترانهای رایج در منوجان که به همراهی چنگ یا چنگقطی و تنبورک اجرا میشود. این ترانه به علیاکبر محبی معروف به «جنگجو» اختصاص دارد؛ شخصیتی مذهبی و ادیب دوران رضاشاه که علناً علیه سیاست کشف حجاب اعتراض کرد و سرانجام در درگیری با نیروهای نظامی در منوجان کشته شد.
دوراندیش
ترانهای که به میرزا محمد دوراندیش، کلانتر و سرعشایر منوجان طی سه دهه (۱۳۱۰ تا ۱۳۳۸) اختصاص دارد. او شخصیتی فرهنگدوست بود که نخستین مدرسه منوجان را تأسیس کرد، امنیت منطقه را با شیوههای مسالمتآمیز حفظ کرد و سرانجام در سال ۱۳۳۸ به ضرب گلوله یکی از اشرار به قتل رسید.
مهدیجان
داستانی مربوط به حمله تزار روس به ایران و مقاومت جوانی به نام مهدی از طایفه بیدخون مرغک در برابر قزاقها. او دستگیر و به شیراز برده شد؛ مادرش اشعاری اندوهگین درباره سرنوشت او سروده که هنوز نقل میشود.
گرامیخان
داستان نوجوانی سلحشور به نام گرامیخان که در برابر استعمارگران ایستادگی کرد و در جنگ کشته شد. مادرش شعری غمانگیز برای او سروده که یادآور نوحههای شهادت است.
جلالخان
ترانهای حماسی با ریشه بلوچی که در مجالس شبنشینی و به ندرت در عروسیها با همراهی چنگ، تمپک، سرنا، دهل و جره اجرا میشود.
یوسف آزادی (کَلَیسُف)
داستان یوسف آزادی، معروف به کلیسف، از طایفه آزادیهای شیبکوه و سرراس منوجان. او در دوران رضاشاه علیه قشون دولتی که برای اخذ مالیات به منطقه آمده و زنانی را به اسارت گرفته بود، قیام کرد، آنها را آزاد و مأمور دولتی را کشت. او خود چند سال بعد در توطئهای در رودان به قتل رسید.
نتیجهگیری
این پژوهش با آوانگاری و نتنویسی ترانههای حماسی کرمان تلاش کرده این میراث ارزشمند شفاهی را که در طول نسلها سینهبهسینه منتقل شده، ثبت و حفظ کند. این ترانهها نهتنها روایتگر رشادتهای قهرمانان محلی هستند، بلکه بازتابدهنده ساختارهای فرهنگی و اجتماعی منطقه کرمان نیز به شمار میروند.


